மகாலட்சுமி நகர் பகுதியில் 1975-ஆம் ஆண்டு வரை 12 கத்தோலிக்க குடும்பங்கள் மட்டும் வசித்து வந்தனர். இந்த 12 குடும்பங்களும் தாம்பரம் புனித பாத்திமா அன்னை ஆலய பங்கின் உறுப்பினர்களாய், திருப்பலி மற்றும் அனைத்து ஆன்மீக காரியங்களுக்கும் தாம்பரம் பங்குத்தந்தை அருட்பணி. ஜோசப் தைப்பரம்பில் அவர்களை நாடிச்சென்று வந்தனர்.இந்த 12 குடும்பங்களும் ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமைகளிலும் தாம்பரம் புனித பாத்திமா அன்னை ஆலயத்திற்கு திருப்பலிக்குச் செல்வதோடு, யாரேனும் ஒருவரது இல்லத்தில் கூடி ஜெபித்தும் வந்தனர்.

ஒருசில வருடங்கள் கடந்தபின், நாம் வாழுகின்ற இப்பகுதியில் நமக்கென்று ஒரு ஆலயம் தேவை என்பதை உணர்ந்து, இப்பகுதியில் ஒரு ஆலயம் கட்டவேண்டுமென்ற தங்களது ஆவலை பங்குத்தந்தையிடம் வெளிப்படுத்தினார்கள். பங்குத்தந்தையும் மக்களின் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டு, அதற்கான ஒரு இடத்தை தேர்வு செய்யுங்கள் என்றார். தொடர்ந்து இக்கருத்தினை மனதில் கொண்டு தினமும் தவறாது ஜெபிக்கும்படியும் மக்களை கேட்டுக் கொண்டார்.

அப்போது இந்தப் பகுதியில் சோப்புக் கம்பனி ஒன்று இருப்பதாக ஒருவர் தெரிவித்தார். அந்த இடம் அனைவருக்கும் ஏற்புடைய இடமாக இருந்ததால் பங்குத்தந்தையை சந்தித்து தங்களது விருப்பத்தைத் தெரிவித்தனர். எவ்வித தயக்கமும் இன்றி பங்குத்தந்தை அவர்களை அந்த இடத்தின் உரிமையாளரை நேரில் சந்தித்து, இப்பகுதியிலுள்ள கிறிஸ்தவ மக்கள் கூடி இறைவனைத் தொழுவதற்கு வழிபாட்டுத்தலம் அமைப்பதற்கு, உங்களது கட்டிடமும் அதன் அருகிலுள்ள இடமும் தேவை என்று கேட்டபோது உரிமையார் (SVL) மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் மிகவும் குறைந்த விலை ரூ.25,000/- க்கு கொடுப்பதாக சம்மதித்து பணத்தை பெற்றுக் கொண்டார். இந்த கட்டிடத்தையும் இடத்தையும் கிரயம் செய்து கொடுத்து விட்டார். இடம் வாங்கப்பட்டபின் ஆலயத்திற்கு என்ன பெயர் வைக்கலாமென்று அனைவரும் கூடி ஆலோசித்து, புனித சூசையப்பர் நமது பங்கின் பாதுகாவலராக இருப்பது நல்லது என்று புனித சூசையப்பர் பெயர் சூட்டப்பட்டது. 1976-ஆம் ஆண்டு மக்களின் ஆன்மீக தேவைகளை பூர்த்தி செய்யும் விதமாக் திருப்பலி நிறைவேற்றவும், மக்கள் கூடி ஜெபிக்கும் இடமாக இவ்வாலயம் புனிதப்படுத்தப்பட்டது.